چکیده: تحزب در دنیای امروز از نیازهای ناگزیر جـوامع پیشرفته است.جمهوری اسـلامی ایـران نیزبه عنوان یک نظام باثبات که از این امر مستثنی نیست . احزاب و تشکلهای قانونمند سیاسی اهرمها و ابزارهای همبستگی ملیاند.بنابراین،لازم است در جامعهء خود تلقی منفی از حزب و حزبگرایی را کنار بـگذاریم و در چارچوب قانون اساسی و نظام ارزشی اسلامی زمینههای لازم را برای رسیدن به تحزب فراهم آوریم تا بدین وسیله بتوانیم بسترهای مشارکت سیاسی و اجتماعی عموم مردم را به صورت سازمانیافته مهیا کنیم و همبستگی ملی را تـقویت بخشیم. این پژوهش در پی دستیابی به پاسخ این سئوال می باشد که ،موانع سیاسی شکل گیری احزاب در ایران بعد از انقلاب چیست؟و بر اساس این فرضیه پی گیری شده است که ،از جمله دلایل عدم شکل گیری احزاب در ایران می توان به مواردی چون ،مطلق بودن قدرت،نبود طبقات اجتماعی،وجود نهادهای رقیب سنتی اشاره کرد. این بژوهش بر اساس روش توصیفی – تحلیلی می باشد و نتیجه گیری می شودکه فعالیت احزاب قانونی اگر به صـورت نـهادمند ص ...